تبليغاتX
کیمیای هم راهی

کیمیای هم راهی

مرا تو بی سببی نیستی...

همیشه همان...بامداد

هميشه همان...
 

اندوه
 
 
  همان:
 

تيری به جگر درنشسته تا سوفار.
 

تسلای خاطر
 
 
  همان:
 
مرثيه‌يي ساز کردن. ــ
غم همان و غم‌واژه همان
 

نام ِ صاحب‌ْمرثيه
 
 
  ديگر.
 

 


 

 

هميشه همان
 

شگرد
 
 
  همان...
 

شب همان و ظلمت همان
 

تا «چراغ»
 
 
  همچنان نماد ِ اميد بماند.
 

راه
 
 
  همان و
 
از راه ماندن
 
 
  همان،
 
تا چون به لفظ ِ «سوار» رسي
مخاطب پندارد نجات‌دهنده‌يي در راه است.
 

 

و چنين است و بود
 

که کتاب ِ لغت نيز
 
 
  به بازجويان سپرده شد
 
تا هر واژه را که معنايي داشت
 
 
  به بند کشند
 
و واژه‌گان ِ بي‌آرِش را
 
 
  به شاعران بگذارند.
 

و واژه‌ها
 
 
  به گنه‌کار و بي‌گناه
 
 
  تقسيم شد،
 
به آزاده و بي‌معني
سياسي و بي‌معني
نمادين و بي‌معني
ناروا و بي‌معني. ــ
 

 

و شاعران
 

از بي‌آرِش‌ترين ِ الفاظ
 
 
  چندان گناه‌واژه تراشيدند
 
که بازجويان ِ به‌تنگ‌آمده
 
 
  شيوه ديگر کردند،
 

و از آن پس،
سخن‌گفتن
نفس ِ جنايت شد.

 
+   سه شنبه 3 آذر1388/  8:6  /  حسین  | 





Powered by WebGozar